~Happy JaeJoong Day~
...26 January...
อาทิตย์ก่อนไปสอบ
แต่จริงๆตั้งใจจะไปเที่ยวมากกว่า
ข้อสอบก็ไม่ยากเท่าไหร่ แต่แบบว่า....ลืม...
ยิ่ง Cost Accounting กับ Asset Accounting ไม่ต้องพูดถึง
อ่านก้อไม่ได้อ่าน แบบว่า...ลืมหมดเลย เห่อ ๆ
ภาษาอังกฤษข้อความยาว 2 หน้า A4 ได้
มีคำถามให้ตอบไม่กี่ข้อ..เฉลี่ยแล้วให้ทำข้อละนาที
คือ..แค่อ่านก็หมดเวลาแล้วล่ะ อย่าว่าแต่จะทำเลย เห่อๆ
เยอะเวอร์ พอเห็นข้อสอบแบบนี้แลยต้องใช้วิธีสแกนเอา
อ่านผ่านๆ ไม่งั้นไม่ทัน
ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร ไปสอบก็ได้ประสบการณ์ไปอีกแบบ
อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าบัญชีสินทรัพย์
พวกหลักทรัพย์เพื่อค้า เผื่อขาย แล้วก็พวกการแคปค่าใช้จ่ายเป็นต้นทุน
...ลืมหมดแล้วฮับ...
ha ha ha
ว่าแต่ที่ ม.รังสิตมันมีให้เรียนเป็นนักบินด้วยอ่ะ
...ไฮโซ...
เสร็จแล้วก็ไปพักที่บ้านน็อต (ประหยัดตังค์ค่าโรงแรม)
มันก็ยังเหมือนเดิม นิสัยดีเหมือนเดิม
ตัวเล็กเหมือนเดิม ผมก็ยังสั้นเหมือนเดิม
555+
Dobby หมาน็อต (นิสัยมันน่ารักดี)
ถ่ายรูปเป็นที่ระทึกก่อนไปช้อปปิ้งแถวประตูน้ำ
ซื้อจากร้าน Dai-So Shop แถวสยาม
ซื้อหลายอย่างหมดไป 420 บาท
(นี่เวอร์ชั่นบันยะบันยังแล้ว)
เสร็จแล้วก็ไปประตูน้ำส่วนใหญ่ซื้อเสื้ออ่ะ
ซื้อมา 5 ตัว (ซื้อมาไมอ่ะ ไม่เข้าใจ เยอะเกิน)
แล้วก็ไป Pantip ไปซื้อ Flash Drive, Card Reader, หูฟังเอ็มพี
ถูกมากกกกกกกกกก หูฟังนี่ถ้าซื้อโคราชคงประมาณ 250 อัพ
แต่ซื้อที่ Pantip 130 บาท แล้วแบบเสียงดีมากกกกกก
คุ้ม ๆ Flash Drive ก็ถูกกว่าเยอะเลย
สรุปวันเดียวหมดไป 1500
=_=
........
โหมดเซ็ง
เคยคิดว่าทำงานราชการจะดี
แต่พอทำแล้วจริงๆ มีแต่ความจอมปลอม
ชื่อเสียง ยศ ตำแหน่ง อิจฉาริษยากัน
ไม่เหนื่อยกันเหรอ
ข้าราชการไทยเป็นกันยังงี้ ประเทศชาติมันถึงไม่ไปไหนซักที
เพราะมัวแต่เอาเวลาทำงาน
มานั่งประจบประแจงเจ้านาย
นั่งจับผิดคนอื่น
นั่งอิจฉาริษยาคนอื่น
ทะเลาะกัน (แล้วมาพาล)
เห่อๆ เอาเวลาไปทำงานกันดีกว่าม๊ายยยย
เด็กรุ่นใหม่อย่างเราเห็นแล้วเซ็งจริง ๆ
........
...โหมดระบาย...
เราไม่ใช่คนเก่งแต่ก็ไม่ใช่คนโง่
คือจริงๆเราไม่ได้เก่งมากมายมาจากไหนหรอก
แต่เราเชื่อในความพยายาม
แล้วเราก็รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองต้องการคืออะไร
ความฝันของตัวเองคืออะไร
สิ่งที่ตัวเองอยากทำคืออะไร
แล้วก็พยายามกับมัน
รู้ลิมิตตัวเองว่าทำอะไรได้หรือทำอะไรไม่ได้
เรารู้ว่าเพื่อนบางคนอาจคิดว่าเราเวอร์ โชว์พาว
แต่...สิ่งที่เราพูดไปมันเป็นสิ่งที่เราทำได้จริงๆ
ถ้าสิ่งไหนที่เราทำไม่ได้เราก็ไม่พูด
เพื่อนเราคนนึงเคยสมัครแล้วก็อยากทำงานในสายการบินนี้มาก
แต่ไม่ได้...ตอนนั้นเราเบื่องานที่ทำอยู่
ก็เลยลองสมัครไป ไปเทสต์ข้อเขียนก็ผ่าน
แล้วก็สอบสัมภาษณ์ผ่าน
แต่เราก็ปฏิเสธไม่รับงานนี้
แล้ว...เพื่อนก็หมั่นไส้
หาว่าเราโม้
เออ...เอาเข้าไป
เจอคนแบบนี้เลยไม่อยากจะคบเลยจริงๆ
คือ...จริงๆ แล้วทั้งหมดนี้แค่อยากจะบอกว่า
ตอนที่เราทำงานเรายังไม่เห็นจะค่อยชอบเลย ออกแนวเบื่อๆ ด้วยซ้ำ
อย่ามัวแต่มานั่งอิจฉากันเลย มันเสียเวลาเปล่า
เอาเวลาไปพยายามกับสิ่งที่ตัวเองทำอยู่จะดีกว่ามั้ย
แล้วก็จะได้รับโอกาสที่ดีๆเอง
หันกลับมามองตัวเองแล้วก็ถามตัวเองว่า
ถ้าเราอยากได้มันน่ะเราพยายามกับมันแล้วรึยัง
ไม่ใช่อยากได้ เห็นคนอื่นได้ ก็อยากได้บ้าง
แต่ไม่ได้พยายามอะไรเลย
...เห็นแล้วเบื่อ...
มันทำให้เราเสียเพื่อนดีๆด้วย
ถ้าเพื่อนเราเป็นคนแบบนี้ คบกับเราได้แค่ผิวเผินเท่านั้นแหละ
อย่าหวังว่าจะสนิทกับเราได้เลย
แล้วก็เพื่อนที่ชอบเอาเรื่องของเพื่อนไปนินทาพูดถึงในทางที่ไม่ดีลับหลังอ่ะ
แบบนี้เราก็คบไม่ได้เหมือนกัน
พี่ที่ทำงานที่ทำอยู่ตอนนี้ก็บอกว่าเราอ่ะเซ้นส์เร็ว
แต่ไม่พูดแค่นั้นแหละ
......
